[ad_1]

بررسی ملی

این لایحه در انتظار آزمایش “سرمایه داری” چین است

حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) با یک حقیقت عمیق بیدار شده است: سرمایه داران ثروتمند و مطمئن دشمنان طبیعی رژیم های استبدادی هستند. در مدل ترکیبی استبداد-سرمایه داری ، سرمایه داری وسیله ای برای تولید ثروت است ، اما قدرت هدف نهایی است. سرمايه داران موفق طبيعتاً خواستار محافظت از حقوق شخصي و مالكي آنها توسط يك مجموعه مستبد بودند. سرمایه در دست کارآفرینان یک منبع سیاسی است. تهدیدی برای اجرای برنامه های متمرکز است. ح ک چ با درک این موضوع ، با “نصب ، کنترل بخش خصوصی را آغاز کرد. . . کارمندان حزب در شرکتهای خصوصی ”و شرکتهای تحت حمایت دولت در شرکتهای خصوصی سرمایه گذاری می کنند. در غیاب حقوق شهروندی یا دادگستری مستقل ، شرکتهای “خصوصی” هیچ استقلال مستقیمی از دولت چین ندارند. اختلاف نظرها و مطالبات حقوق شهروندی تهدیدی برای رژیم محسوب می شود و له خواهد شد. گذار چین از ارتقا investment سرمایه گذاری خارجی و رقابت در بازار داخلی به درمان سرمایه داری به عنوان یک تهدید ، یک سابقه تاریخی آشکار دارد. از 1921 تا 1928 ، اتحاد جماهیر شوروی سیاستی را برای آزادسازی اقتصادی مطرح کرد که خصوصی سازی کشاورزی ، تجارت خرده فروشی و صنایع سبک را امکان پذیر می کرد. این بازگشت جزئی و موقت به سرمایه داری کنترل شده و محدود ، معروف به سیاست جدید اقتصادی (NEP) ، اقتصاد شوروی را از سقوط نجات داد و روسیه را قادر به مدرن شدن کرد. اما در سال 1928 ، استالین به طور ناگهانی مسیر خود را تغییر داد: او کشاورزی را جمع کرد و مرفه ترین کشاورزان را از بین برد ، بنابراین استفاده مکرر از واردات غلات ، به ویژه از ایالات متحده را ضروری کرد. آزمایش چین در آزادسازی اقتصادی در سال 1981 آغاز شد ، زمانی که نخست وزیر دنگ شیائوپینگ شروع به تمرکز زدایی و خصوصی سازی فعالیت های اقتصادی کرد ، در حالی که همچنان برتری حزب کمونیست چین را تأیید می کرد. با آزادسازی ، تجارت بین المللی به چین دعوت شد. قیمت بالا بود: رژیم چین خواستار کار و آموزش شرکت های محلی شد. این ترتیب منجر به سرقت گسترده مالکیت معنوی شد و خیلی زود رقبای محلی ، اغلب با کمک یارانه های دولتی ، رقبای بین المللی خود را در بازار داخلی آواره کردند. شرکت های تحت حمایت CCP با غلبه بر رقبای خود در سراسر جهان ، از سلطه داخلی برای ورود به بازار بین المللی استفاده کردند. در آن زمان ، “شرکای” بین المللی تحت اعمال مقررات نامتقارن قرار داشتند ، به استثنای آنها از چین. (اوبر یکی از آخرین موارد این پدیده است. موارد بیشماری نیز وجود دارد.) اکنون که غرب با این بازی بیدار شده است ، ورود سرمایه به چین در حال کند شدن است. آیا پایان شکل جدید سرمایه داری در چین به پایان می رسد؟ بعید به نظر می رسد بیش از حد غنی شده است تا به سرعت ریشه کن شود. اما اختیاراتی که به شرکت ها و مدیران چینی اعطا می شود از قبل بسیار محدود شده است ، زیرا شی جین پینگ کنترل سیاسی واضحی بر اقتصاد اعمال می کند. به عنوان مثال ، در ماه نوامبر ، ح.ک.چ به طور غیرمنتظره IPO شرکت مورچه را خنثی کرد ، شرکتی که مدل تجاری آن با اهداف حزب ناسازگار تلقی می شد. مشاغل بین المللی که سرمایه گذاری زیادی در PRC انجام می دهند باید خود را برای بدترین شرایط آماده کنند: “پیشنهادات” از این نوع که نمی توان آنها را رد کرد مجبور به فروش امکانات و عملیات زمین خواهند شد. با توجه به کنترل بر سرمایه تحمیل شده به حرکت پول به خارج از چین ، به احتمال زیاد با متوقف شدن آزمایش دون ، بسیاری از سرمایه گذاری های غربی در چین مصادره می شود. رقبای غربی در بازار جهانی سرانجام باید تشخیص دهند که رقبای چینی آنها هم در رحمت حزب کمونیست چین هستند و هم مورد حمایت ابزار قدرت دولتی هستند. چین دارای یک سیستم اقتصادی بازار آزاد است و باید به عنوان یک شریک تجاری در بازار آزاد با آن رفتار شود. همیشه معجونی مناسب بود. اما هرگونه فاصله در گذشته بین فعالیت های اقتصادی و سیاسی در چین از بین رفته است ، زیرا حزب کنترل شرکت های اسمی مستقل را به دست می گیرد. تعدادی از شرکت های دولتی چینی ، از جمله برخی از صنایع مهم استراتژیک ، شروع به پرداخت نکردن بدهی های خود کرده اند. آیا طلبکاران بین المللی مجاز به مطالبه دارایی هستند؟ آیا سهامداران از بین می روند – در بسیاری از موارد ح.ک.چ یا دولت های منطقه ای و محلی در چین؟ در صورت نجات این شرکت ها توسط دولت ، آیا با دارندگان بدهی داخلی و خارجی به یک اندازه برخورد می شود؟ یا با ادامه کار این شرکت ها با مالکیت اسمی جدید و شاید تحت نام تجاری جدید ، طلبکاران خارجی متوجه می شوند که دارایی آنها از بین رفته است؟ به نظر می رسد شرط مطمئنی است که بدهی های خارجی به طور صریح یا ضمنی رد خواهد شد. آنچه قبلاً بدهی تجاری بود اکنون دارای خطراتی است که معمولاً با بدهی دولت همراه است و می تواند توسط دولت فیات لغو شود. به طور خلاصه ، موجی از حذف برای مشاغل غربی سرمایه گذاری شده در چین وجود دارد. شرکت های غربی رقبایی نیستند که در بازار آزاد PRC فعالیت کنند. همانطور که در مقاله اخیر نوشتیم ، ح.ک.چ به طور مداوم با شرکتهای غربی به عنوان مخالف منافع حاکمیت چین رفتار کرده و از تمام ابزارهای موجود برای راهنمایی آنها استفاده کرده است. مدیران مشاغل غربی باید برای احتمال بسیار واقع بینانه مصادره گسترده دارایی های غربی در چین در آینده نزدیک آماده شوند. قبل از این اتفاق ، دولت ایالات متحده باید قانونی تصویب کند که به شرکت های غربی اجازه می دهد از افراد تحت کنترل CCP در دادگاه های ایالات متحده غرامت برای مصادره دارایی جبران کنند. و از آنجا که ح.ک.چ کنترل همه شرکتهای چینی را اعمال می کند ، همه این شرکتها باید به عنوان بخشی از یک نهاد تحت کنترل دولت برای رسیدگی به دعاوی و مقررات رفتار شوند. هنگامی که این لایحه به دلیل سرمایه داری در چین است ، غرب باید آماده باشد. مایکل هوچبرگ فیزیکدانی است که چهار استارتاپ موفق در زمینه نیمه هادی و مخابراتی را تاسیس کرده است. لئونارد هوخبرگ هماهنگ كننده انجمن مكیندر-آمریكا و یك كارشناس ارشد تحقیقات در م theسسه تحقیقات سیاست خارجی است.

[ad_2]

منبع: moshtagh-khabar.ir